Het zou voor hen dan ook zonde wanneer zij na een btw-controle worden geconfronteerd met een aanzienlijk bedrag aan te betalen btw, boeten en interesten dat wordt ingevorderd omwille van diverse overtredingen van de btw-wetgeving.

Dat de btw-wetgeving op dit vlak niet altijd even duidelijk is, kunnen we niet ontkennen. Zeer recent publiceerde de fiscus nog een beslissing inzake de toepassing van de btw-wetgeving voor de organisatoren van sportevenementen.

In een recent gepubliceerde beslissing dd. nr. ET 119.653 dd. 11.07.2011 besliste de btw-administratie dat organisatoren van sportevenementen als btw-plichtig dienen te worden beschouwd en dat bijgevolg alle formaliteiten in dit verband dienen nageleefd te worden.

Elke sportclub die derhalve met het organiseren van dergelijke evenement een omzet realiseert van meer dan 5.580 Euro per jaar kan bijgevolg door de fiscus met het vingertje gewezen worden.

Op grond van artikel 4 van het Btw-Wetboek is een belastingplichtige immers eenieder die in de uitoefening van een economische activiteit geregeld en zelfstandig, met of zonder winstoogmerk, hoofdzakelijk of aanvullend, leveringen van goederen of diensten verricht die in dit btw-Wetboek zijn omschreven, ongeacht op welke plaats de economische activiteit wordt uitgeoefend.

In navolging van Europese rechtspraak heeft het begrip “economische activiteit” een ruime werkingssfeer evenals een objectief karakter, in die zin dat de activiteit op zichzelf wordt beschouwd, ongeacht het oogmerk of het resultaat ervan. Een activiteit wordt aldus in de regel als economisch beschouwd wanneer zij permanent wordt verricht en de verrichter een vergoeding ontvangt.

Bijgevolg wordt diegene die naar aanleiding van de regelmatige organisatie van sportevenementen, leveringen van goederen en/of diensten verricht onder bezwarende titel (bijvoorbeeld door het voeren van publiciteit, verschaffen van spijzen en dranken, merchandising, etc.) als een btw-belastingplichtige aangemerkt.

Wie dus denkt dat men zich zomaar op de vrijstelling van artikel 44 van het btw-wetboek waarin staat vermeld dat verenigingen onder bepaalde voorwaarden vrijstelling van btw kunnen krijgen, heeft het mis.

Enkel en alleen indien de handelingen uitzonderlijk zijn en louter worden georganiseerd om de kas van de vereniging te spekken, kan een beroep worden gedaan op de vrijstelling zoals voorzien in artikel 44 van het btw-Wetboek.

Wanneer een sportvereniging (meer bepaald voetbal, volleybal, basketbal, hockey en handbal) kiest voor de forfaitaire onkostenvergoeding, wordt zij geconfronteerd met twee regelingen die verschillende maxima oplegden. Tot voor kort heerste totale onduidelijkheid welke regeling toegepast diende te worden: de algemene regeling of de voor deze ploegsporten specifieke regeling (met in de meeste gevallen lagere maxima dan in de algemene regeling)?

De administratie heeft licht in de duisternis gebracht door in haar circulaire van 6 januari 2010 (AOIF nr. 2/2010) een duidelijk standpunt in te nemen.

De regel is dat de algemene regeling (maximum 30,22 euro per dag en maximum 1.208,72 euro per jaar) niet geldt indien er een andere specifieke fiscale regeling bestaat.

De administratie verduidelijkt nu evenwel dat deze regel in het voordeel van de vrijwilliger moet worden geïnterpreteerd. In concreto betekent dit dat een vrijwilliger de algemene regeling mag toepassen, zelfs wanneer een specieke regeling bestaat, indien deze algemene regeling voor hem voordeliger is.

De vrijwilliger dient wel degelijk de keuze te maken en kan dus niet de algemene regeling combineren met de specifieke regeling.

Hij is bovendien gebonden door zijn keuze voor dezelfde activiteit gedurende dezelfde belastbare periode. Dit betekent dat hij voor zijn activiteiten in de voetbalvereniging wel een andere regeling kan kiezen dan voor zijn activiteiten in de basketbalvereniging.

Belangrijk is dat de keuze individueel door de vrijwilliger kan worden gemaakt en dat de vereniging dus niet voor alle vrijwilligers dezelfde regeling dient toe te passen.